DOLAR 39,9043 ▲ %0,01
Bursa
Weather Icon  24 °C

HABERLER

“ANNE…” Bir Kelimeden Daha Fazlası…

Peygamber Efendimiz’in o muhteşem müjdesi… “Cennet annelerin ayakları altındadır.” Bir annenin kıymetini anlatmaya belki de yeryüzündeki hiçbir söz yetmez. Çünkü anne; bazen uykusundan vazgeçendir… Bazen kendi hayallerini çocuğunun geleceğine feda edendir… Bazen aç kalıp evladını doyurandır… Bazen sessizce ağlayıp, çocuğunun yanında güçlü görünendir…

Giriş: 10.05.2026 10:41
Paylaş
“ANNE…” Bir Kelimeden Daha Fazlası…

Kadınlar insandır, biz insanoğlu…

Bozkırın sesi, Anadolu’nun vicdanı Neşet Ertaş bu sözü söylerken aslında yalnızca bir cümle kurmuyordu. Bir toplumun temelini, insanlığın özünü ve hayatın en kutsal gerçeğini anlatıyordu. Çünkü bir kadın sadece kadın değildir…
Bir anne; bir evin ışığı, bir çocuğun ilk öğretmeni, ilk duası, ilk sığınağıdır.

 

Bugün Anneler Günü…
Ama bazı çocuklar için bugün sadece bir kutlama günü değil…
Bir özlem günü…

Bir annenin kıymetini anlatmaya aslında hiçbir söz yetmez…
Çünkü anne; fedakârlığın, sabrın ve karşılıksız sevginin vücut bulmuş hâlidir.

Bugün Anneler Günü…
Ama biliyoruz ki bugün bazıları için bir kutlamadan çok, derin bir özlemdir…
Çünkü annesiz büyüyen çocuklar var…
Bir “anne” sesine hasret kalanlar, bayram sabahı sarılacak bir omuz bulamayanlar var…
Bir de bu dünyanın vicdanını kanatan acılar…
Canice hayattan koparılan anneler…
Arkasında yarım kalmış çocukluklar bırakan kadınlar…

Çünkü insan kaç yaşına gelirse gelsin,
içindeki çocuk annesini aramaktan hiç vazgeçmez.


Ben bugün dönüp kendi anneme baktığımda ise…
Bir ömrün nasıl fedakârlıkla geçtiğini görüyorum.

Babamla evlendiğinde sadece eş olmamış, dedeme ve dört amcama da annelik yapmış. Sonrasında biz beş kardeşi büyütmüş. Zor bir coğrafyada, zor iklimlerde, örfün, adetin, yeri gelmiş yokluğun içinde dimdik durmuş, yeri gelmiş varlık içinde yokluk görmüş, ama bir kere bile “of” dememiş…

Yıllar sonra kendi annesine de evlat değil, adeta bir anne gibi bakmış…
Hastalığında yanında olmuş, onu bir bebek şefkatiyle sarıp sarmalamış…
Ve yine bir gün bile şikâyet etmemiş.

İşte benim annem böyle bir kadın…

Bize elinden gelenin en iyisini vermeye çalışan,
bir dediğimizi iki etmemek için ömrünü ortaya koyan bir anne…

Ben bugün dönüp kendi hayatıma baktığımda…
Bu günlere gelmemde en büyük emeğin, alın terinin, fedakârlığın sahibi olan kişinin annem olduğunu görüyorum.

Yeri geldi yokluk gördük…
Yeri geldi soframız bereketle doldu…

Ama bugün dönüp baktığımda anlıyorum ki;
Gerçek zenginlik hiçbir zaman para değilmiş.

Gerçek mutluluk; şefkatmiş…
Sevgiymiş…
Bir annenin evladına baktığı gözlerde saklıymış…

Ne kadar büyürsek büyüyelim…
Ne kadar güçlü görünürsek görünelim…
Bir annenin gözünde hâlâ çocuğuz biz.

Saçımıza ak düşse de…
Kendi çocuklarımız olsa da…
Başarılarımızla anılsak da…

Bir annenin dilindeki o cümle hiç değişmiyor:

“Yedin mi?”
“Üşümedin değil mi?”
“Kendine dikkat et…”

İşte dünyanın en saf sevgisi belki de tam olarak bu…

Bugün bir başka duyguyu da içimde derinden hissediyorum…

Rahmetli kayınvalidemi…

Muhteşem bir kadındı.
Muhteşem bir dost…
Muhteşem bir arkadaş…
Muhteşem bir sırdaş…
Ve gerçekten muhteşem bir kayınvalide…

Hayatta bazı kayıplar vardır…
İnsan kabullenir ama alışamaz.

Amansız bir hastalığın ardından aramızdan ayrılışı…
Belki de hayatımızdaki en derin yaralardan biri oldu.

Çünkü bazı insanlar sadece bir aile büyüğü değildir…
Evin neşesi, sohbeti, duası olur.

Onlar gidince…
Bir sandalyenin boşluğu bile insanın içine dokunur.

Ve sonra…

23 Nisan 2018 Pazartesi…

Hayatımın en anlamlı günlerinden biri…

O gün sadece bir çocuk dünyaya gelmedi.
Ben de yeniden doğdum.

Çünkü kıymetli eşim Sedef…
Anne olurken bana baba olmayı öğretti.

Bir kadının anne oluşuna şahit olmak…
Tarifi zor bir mucize…

Bir insanın uykusuz gecelere rağmen sevgiyle gülümseyebilmesi…
Kendi hayatını bir çocuğun geleceğine adayabilmesi…
Merhametiyle bir evi yuvaya çevirebilmesi…

İşte annelik tam olarak budur.

Bugün oğlumuzun gözlerindeki mutluluğa baktığımda…
Orada bir annenin emeğini görüyorum.

Bir çocuğun karakterinde, sevgisinde, vicdanında en büyük iz ANNEDİR çünkü…

Ve şimdi…

Bu satırları okuyan bütün annelere seslenmek istiyorum:

İyi ki varsınız…

İyi ki bir çocuğun saçını okşayan el oldunuz…
İyi ki geceleri dua oldunuz…
İyi ki düştüğümüzde kaldıran, yorulduğumuzda sarılan, kaybettiğimizde yol gösteren oldunuz…

Bu dünyanın hâlâ güzel kalabilmesinin en büyük sebebi;
İçinde hâlâ annelerin olmasıdır.

Başta annem olmak üzere…
Rahmetle andığımız kayınvalideme ve tüm annelere…
Evladı için yaşayan, mücadele eden, fedakârlık eden tüm kadınlara…

Sevgiyle…
Saygıyla…
Minnetle…
Hürmetle…

Anneler Gününüz kutlu olsun…

Haber Arama